Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2019

Οι φωνές των γονιών δεν πρέπει να καλύπτουν τις φωνές των παιδιών...

Εικόνα
Παιδάκια στη μέση να υποφέρουν από τις φωνές των γονιών... Από τα decible που δεν μπορούν να διαχειριστούν...

Και πάνω σε αυτό ακριβώς το σημείο, γεννιούνται οι ανασφάλειες και οι φοβίες...

Ναι! Έτσι γίνεται ένα παιδάκι ανασφαλή... Όταν βλέπει τους γονείς του να τσακώνονται γεμάτοι έχθρα... Και η παιδική ανασφάλεια δύσκολα φεύγει...Δύσκολα ενηλικιώνεται...

Ναι! Έτσι ένα παιδάκι γεμίζει φοβίες... Από αυτά που ακούει και από αυτά που βλέπει...

Τους τρελαίνουμε το μυαλουδάκι με τις φασαρίες μας...Γιατί?
Τα ματάκια τους γίνονται τεράστια από το φόβο...Γιατί?
Τα βράδια τα κάνουμε να κλαίνε κρυφά στο μαξιλάρι τους...Γιατί?

Πως να καταφέρουν να τα διαχειριστούν? Ούτε εμείς μπορούσαμε! Θυμάστε?

Φίλοι μου...Οι φωνές των γονιών δεν πρέπει να καλύπτουν τις φωνές των παιδιών...Κρατήστε το αυτό σαν φυλακτό <3


Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!

Μπορεί κανένας μας να μην ήταν γονιός ξανά...

Εικόνα
Μπορεί κανένας μας να μην ήταν γονιός ξανά... Ναι, μπορεί κανένας μας να μην σπούδασε το πως να γίνει καλός γονιός...

Όμως...

Όλοι υπήρξαμε παιδιά με τις ίδιες ακριβώς ανάγκες! Γυρίστε λίγα χρόνια πίσω και θυμηθείτε! Ακούστε μέσα σας την παιδική φωνούλα, που είμαι σίγουρη πως ακόμα υπάρχει!

Θα σας φωνάξει πως για να μεγαλώσει ήθελε αγάπη, ηρεμία, χρόνο! Ναι χρόνο με τους γονείς...

Θα σας πει πως ήθελε ασφάλεια, ζεστασιά και στοργή!

Θα σας ουρλιάξει πως τρόμαζε με τον θόρυβο, τους καυγάδες, τις τιμωρίες...

Θα σας ψιθυρίσει πως δεν άντεχε την κριτική, την πίεση, την απειλή, το άγχος, την ένταση, την τιμωρία, την ενοχή!

Ακούστε αυτή τη φωνούλα! Τη δική σας φωνούλα! Θα σας δείξει πως να γίνεται άριστοι γονείς και θα σας μάθει να δημιουργείτε όμορφες αναμνήσεις για τα παιδιά σας!

Εμπιστευτείτε την <3


Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!

Μεγαλύτερη από τη δύναμη είναι η ΘΕΛΗΣΗ!

Εικόνα
Κάποιες αλήθειες πρέπει να λέγονται όσο δύσκολο και αν είναι...Για να μπορέσει ο κόσμος μας να γίνει καλύτερος...Για να μπορούν οι άνθρωποι να μοιραστούν δύναμη, ελπίδα και κατανόηση...

Τα "Ανορεκτικά Όνειρα" συνεχίζουν το ταξίδι τους με την 4η έκδοση! Μακάρι να φτάσει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, όχι γιατί είναι η πιο σπουδαία ιστορία, αλλά γιατί σε όλες τις ιστορίες τα συναισθήματα είναι πάντα ίδια...

Τα καθημερινά σας μηνύματα μου δείχνουν πως έπραξα το σωστό και όχι από τα "μπράβο" που εισπράττω, αλλά από το ότι βλέπω τόσους ανθρώπους να ξεκλειδώνονται!

Ευχαριστώ από καρδιάς και για άλλη μια φορά θα σας πω, πως μεγαλύτερη από τη δύναμη είναι η ΘΕΛΗΣΗ!



Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!

Τα αξιοθαύμαστα παιδάκια...

Εικόνα
Όλα τα παιδάκια δεν έχουν τα ίδια ταλέντα και τις ίδιες ικανότητες...Η φύση δεν ρωτάει που θα δώσει την προίκα της!

Κι έτσι... κάποια μαθαίνουν πιο γρήγορα, εξελίσσονται με άλλους ρυθμούς και βρίσκουν από νωρίς τις κλίσεις τους! Αυτά είναι τα τυχερά παιδάκια! Τους δόθηκε απλόχερα ένας πλούτος στα χέρια τους και το μόνο που μένει να κάνουν, είναι να τον αξιοποιήσουν για να μην πάει χαμένος!

Κάποια όμως άλλα παιδάκια γεννήθηκαν πιο φτωχά... Χωρίς ιδιαίτερες κλίσεις, με μυαλουδάκια λίγο πιο αργά, που θέλουν άλλους χρόνους για να μάθουν και περισσότερη προσπάθεια για να καταφέρουν πράγματα! Αυτά είναι τα αξιοθαύμαστα παιδάκια! Και είναι αξιοθαύμαστα, γιατί ξεκινάνε τη ζωή χωρίς μαγιά και πρέπει να γίνουν από νωρίς μαχητές για να κερδίσουν τη ζωή!

Σε αυτά τα παιδάκια λοιπόν, δεν πρέπει να κόβουμε ποτέ τη φόρα και τα φτερά. Με τίποτα δεν πρέπει να τα συγκρίνουμε με τα "τυχερά" παιδιά του "γείτονα" αλλά ούτε και να τα πιέζουμε ασφυκτικά. Κυρίως όμως δεν πρέπει να τα φορτώνου…

Κάθε παιδί δικαιούται έναν γονιό. Κάθε γονιός δεν δικαιούται ένα παιδί

Εικόνα
Μια όμορφη ψυχή πριν λίγες μέρες μου είπε...
"Κάθε παιδί δικαιούται έναν γονιό. Κάθε γονιός δεν δικαιούται ένα παιδί"

Πόση σοφία κρύβεται πίσω από αυτήν την φράση και συνάμα άλλος τόσος πόνος...

Όλα τα παιδιά της γης πρέπει να έχουν κάποιον να τα φροντίζει, να τα αγαπάει, να τα διδάσκει το νόημα της ζωής, να τα αγκαλιάζει, να τα παρηγορεί, να τα δίνει θάρρος και ένα ζεστό φιλί στο μέτωπο πριν τον ύπνο...

Όλα τα παιδιά της γης πρέπει να έχουν ένα καταφύγιο, που εκεί μέσα να μην χωράνε οι ανασφάλειες, ο φόβος, οι φωνές, το άγχος και η απόρριψη...

Μα πόσοι από εμάς είμαστε ικανοί να τα προσφέρουμε όλα αυτά;

Γύρω μας τόσα παιδιά θυμωμένα... να φωνάζει η ψυχή τους για προσοχή, για χρόνο, για αγάπη, για φροντίδα, για ασφάλεια...

Γονιός... Ο πιο σπουδαίος ρόλος της ζωής που συχνά παίζεται λάθος ή μισός...

Όχι! Δεν δικαιούμαστε όλοι από ένα παιδί!


Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!

Ένα διαζύγιο δεν πρεπε να ταράζει τις ισορροπίες των παιδιών...

Εικόνα
Ναι έτσι είναι...
Το διαζύγιο είναι σαν τον πόλεμο και ο πιο αθώος υποφέρει περισσότερο...
Βάζουμε στη μέση άμαχα παιδάκια να πληρώσουν τον δικό μας εγωισμό!

Τρέχουμε στα δικαστήρια για πράγματα που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα!
Ξαφνικά οι διατροφές πρέπει να διεκδικούνται, αντί να προσφέρονται απλόχερα στα παιδιά!

Και αυτά στη μέση να ακούν κατηγορίες...
από την μαμά, τον μπαμπά, την γιαγιά, τον παππού, τον γείτονα... Ο καθένας και μία άποψη!

Αιωρούνται στη μέση, προσπαθώντας να καταλάβουν, να εξηγήσουν, να επιβιώσουν, να μεγαλώσουν...

Αιωρούνται στη μέση σαν έπαθλο που πρέπει κάποιος να κερδίσει!

Και αναρωτιέμαι! Που πηγαίνει ξαφνικά η αγάπη του ζευγαριού; Εκείνο το συναίσθημα που τους έκανε να θέλουν να γίνουν οικογένεια; Πως γίνεται να μεταμορφώνονται σε εχθροί και άθελά τους να πολεμάνε στην ουσία τα ίδια τους τα παιδιά;

Ένα διαζύγιο δεν πρεπε να ταράζει τις ισορροπίες των παιδιών και να τα γεμίζει με φόβο και ανασφάλεια! Μπορούν όλα να ρυθμιστούν με αγάπη και σεβασμό!

Ας παραμερίσουμε λίγο…

Δεν πρέπει να κρατάμε θυμό! Δεν πρέπει!

Εικόνα
Πόσες φορές μας πλήγωσαν και κρατήσαμε θυμό...
Πόσες φορές μας πρόδωσαν, μας αδίκησαν και φυλακίσαμε μέσα μας τον θυμό... Τάχα από άμυνα, που τελικά έγινε βόμβα για τον ίδιο μας τον εαυτό!

Ο θυμός μας στοιχειώνει...Κρατάει ζωντανό το συναίσθημα που μας πλήγωσε και το τροφοδοτεί συνέχεια... Ξανά και ξανά! Δεν αφήνει να κλείσουν οι πληγές και αντί για αυτό, ανοίγει και άλλες...

Δεν πρέπει να κρατάμε θυμό! Δεν πρέπει!

Πονάει το σώμα και την ψυχή συνάμα...Τα φθείρει και τα δύο στο πέρασμά του... Το σώμα αρρωσταίνει και καταθλίβει την ψυχή και η ψυχή δεν έχει κουράγιο να παλέψει για το σώμα...

Για αυτό να τον γιατρεύεις τον θυμό, να τον καταλαγιάζεις!
Και μπορείς να το κάνεις αυτό μόνο με την συγχώρεση...

Όχι, η συγχώρεση δεν είναι χριστιανική...Είναι ανθρώπινη!

Δώσε σήμερα κιόλας συγχώρεση στα πιο βαθιά σου τραύματα και από αύριο η ψυχή σου θα είναι ανάλαφρη, όπως ενός μικρού παιδιού!


Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!

Η κακοποίηση έχει πολλές μορφές...

Εικόνα
Η κακοποίηση έχει πολλές μορφές...
Μπορείς να κακοποιήσεις ένα παιδί όχι μόνο σωματικά αλλά και λεκτικά...
Είναι και τα δύο ανυπόφορα για το μεγάλωμά του, γιατί η κακοποίηση όποια μορφή και αν έχει, αφήνει ανεξίτηλα τα σημάδια της...

και έτσι τα παιδιά...

μεγαλώνουν και μαθαίνουν να μην σέβονται τον εαυτό τους...
ανέχονται καταστάσεις που τα κάνουν δυστυχισμένα...
πέφτουν σε κακές επιλογές συντρόφων...
χάνουν την αυτοεκτίμησή τους...
δεν διεκδικούν τίποτα από όσα τους αξίζει...
πνίγονται μέσα σε φοβίες, ανασφάλειες και stress...
θεωρούν υπεύθυνο τον εαυτό τους για κάθε αποτυχία της ζωής...
μαθαίνουν να μισούν τον εαυτό τους...

αλλά γονιέ... δε θα σε μισήσει!
Βαθιά μέσα του, πάντα θα σε αγαπάει, πάντα θα σε υπερασπίζεται και πάντα θα πιστεύει πως έφταιγε εκείνο...

Η κακοποίηση, είτε είναι σωματική είτε λεκτική, είναι ευθύνη όλων μας!
Γινόμαστε εξίσου θύτες όταν προσπερνάμε ένα παιδί που κακοποιείται...

Εκείνο δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του... αλλά μπορούμε εμείς!


Αποκτήστε…

Αντί να διδάξουμε...φωνάζουμε...

Εικόνα
Αντί να διδάξουμε...φωνάζουμε...
Λες και όλα πρέπει να μαθαίνονται με τη βία...

Φωνάζουμε...
για τους καλούς βαθμούς που δεν έφερε, και κατέρριψε τις προσδοκίες μας...
για την εντολή στην οποία δεν υπάκουσε, και απέκτησε δικές του πρωτοβουλίες ...
για τη ζημιά που άθελά του έκανε, και πρέπει να σφουγγαρίσουμε ξανά το γυαλισμένο μας σπίτι...
για το κλάμα που εξέφρασε, και ενόχλησε τον βασιλικό μας γείτονα...

τα φωνάζουμε, γιατί έτσι μας φώναζαν...
τα πιέζουμε, γιατί έτσι μας πίεσαν...
τα αγχώνουμε, γιατί ζούμε μια ζωή γεμάτη από stress...
τα τιμωρούμε, γιατί κάποτε η τιμωρία ήταν must...

Κι έτσι και τα παιδιά μας, θα συνεχίσουν αυτά που διδάσκονται...
γιατί αυτά πάνε αλυσίδα...
κι έτσι ζούμε τελικά... σε έναν κόσμο τόσο θυμωμένο...


Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!

Ποιον αγαπάς πιο πολύ; Την μαμά ή τον μπαμπά;

Εικόνα
Ποιον αγαπάς πιο πολύ; Την μαμά ή τον μπαμπά;
Πόσες φορές μας το ρώτησαν αυτό...
Πόσες φορές μας το ρώτησαν αυτό και οι ίδιοι μας οι γονείς...

Μα γιατί να πρέπει τα παιδιά να αγαπούν τον έναν περισσότερο από τον άλλον;

Γιατί να πρέπει να μπαίνουν στη διαδικασία να επιλέξουν; Να συγκρίνουν;

Γιατί να πρέπει να σκεφτούν ποιος είναι καλύτερος από τους δύο;

Τα παιδιά θέλουν να αγαπούν και τη μαμά και τον μπαμπά, το ίδιο! Είναι ο κόσμος τους όλος! Δεν μπορούν, δεν θέλουν, δεν πρέπει να τους ξεχωρίζουν!

Και η μαμά και ο μπαμπάς, έχουν τους ρόλους τους μέσα σε μία οικογένεια... Που αν τους παίξουν σωστά, τα παιδιά μεγαλώνουν και γίνονται ευτυχισμένοι ενήλικες!

Ας μην τα προβληματίζουμε με μία ερώτηση που μόνο να τα μπερδέψει μπορεί...Δεν είναι καθόλου χαριτωμένη ερώτηση αυτή για ένα παιδί...


Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!

Εγωισμός...

Εικόνα
Εγωισμός...
Στο πέρασμά του καταστρέφει κάθε είδους σχέση...
Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας, αν οι άνθρωποι δεν είχαμε εγωισμό...
Αν παραδεχόμασταν τα λάθη μας και ζητούσαμε συγγνώμη...
Αν δεν βάζαμε κόντρα με τον διπλανό μας, για το ποιος είναι καλύτερος...

Εγωισμός...
Σε κάνει να διεκδικείς, χωρίς να σου ανήκουν...
Σε κάνει να νιώθεις ανώτερος, χωρίς να είσαι...
Σε κάνει να είσαι υπερόπτης, χωρίς να πρέπει...

Εγωισμός...
Στο όνομα του έχουν καταστραφεί οικογένειες με θύματα τα παιδιά...
Ζευγάρια που τα έβαλαν στη μέση, σαν έπαθλο που έπρεπε κάποιος να κερδίσει...

Εγωισμός...
Μακάρι να έλειπε από τις ζωές μας...
Θα ήταν οι καρδιές μας πιο μαλακές... θα ήμασταν καλύτεροι σύντροφοι, καλύτεροι γονείς, καλύτεροι φίλοι, καλύτεροι ΑΝΘΡΩΠΟΙ...

Ας μάθουμε λοιπόν να ζητάμε συγγνώμη, γιατί όλοι μας κάνουμε λάθη!
Ας μάθουμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω, γιατί ίσως έτσι δούμε πιο καθαρά!
Ας μάθουμε να είμαστε καλοπροαίρετοι, γιατί αυτό ίσως μας δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στην όποια κατάσταση!
Ας μάθουμε να εί…

Θέλω να κάνω παιδί..

Εικόνα
Θέλω να κάνω παιδί.. γιατί είμαι έτοιμη να του δώσω ότι καλύτερο έχω μέσα μου και όχι για να ξεπεράσω τις κρυμμένες μου ανασφάλειες...

Θέλω να κάνω παιδί μαζί σου... γιατί στα μάτια σου, βλέπω έναν άνθρωπο που θέλω το παιδί μου να μοιάσει και όχι για να πω αργότερα '' ίδιος ο πατέρας σου είσαι ''

Θέλω να κάνω παιδί... Και ξέρω πως εγώ θα έρθω δεύτερη και αυτό όχι μόνο δεν με ενοχλεί, αλλά με κάνει χαρούμενη...

Θέλω να κάνω παιδί και ξέρω πως μπροστά μου θα έχω όσα όμορφα και άλλα τόσα άσχημα και είμαι έτοιμη για αυτό...

Θέλω να κάνω παιδί... γιατί απλά το θέλει η ψυχή μου και όχι γιατί απλά πρέπει...

Θέλω να κάνω παιδί για μένα και όχι για το τι θα πει ο κόσμος αν δεν κάνω παιδί...

Θέλω να κάνω παιδί για να το μάθω να ζει ελεύθερο και όχι για να ζήσει τη ζωή που εγώ θέλω...

Θέλω να κάνω παιδί και να του μάθω να μη φοβάται και όχι μέσα από αυτό να καλύψω τους δικούς μου φόβους...

Αχ και να απαντούσαμε σε αυτά με ειλικρίνεια... Θα μεγαλώνανε περισσότερα ευτυχισμένα παιδιά, κοντά…

Ξεχνιούνται τα ψυχικά τραύματα;

Εικόνα
Ξεχνιούνται τα ψυχικά τραύματα;
Όχι! Κάθετα όχι!
Πως είναι δυνατόν η ψυχή να ξεχάσει; Πως μπορεί η μνήμη να σβήσει όσα κάποτε την στοίχειωσαν;

Μπορούμε όμως να μάθουμε να μην τα αφήνουμε να επηρεάζουν την ζωή μας!

Όπως ένα σπασμένο πόδι... Το τραύμα είναι εκεί και με κάθε αλλαγή καιρού, στο θυμίζει!
Όμως και τι μ'αυτό; Λίγο κουτσαίνεις μα συνεχίζεις! Και κάθε βήμα με τον καιρό γίνεται όλο και πιο δυνατό! Όλο και πιο σίγουρο!

Άνθρωποι με τσακισμένο όλο τους το κορμί και τους βλέπεις αγωνίζονται! Προσπαθούν να παίξουν, να δουλέψουν, να χαρούν, να κατακτήσουν τα όνειρα τους! Πόσο θαυμάζω αυτούς του ανθρώπους! Πόσα έχουν να μας διδάξουν!

Έτσι είναι και η ψυχή μας! Μαθαίνει να προσαρμόζεται ακόμα και αν είναι τσακισμένη! Θέληση θέλει και πείσμα!
Λίγο θα πέφτεις μα θα σηκώνεσαι. Λίγο θα απελπίζεσαι μα θα ονειρεύεσαι ξανά! Ναι ξανά και ξανά και ας μην γίνονται όλα τα όνειρα αληθινά! Κάποιο μπορεί μια μέρα να γίνει και τότε θα σου αξίζει, γιατί θα το έχεις προσπαθήσει!


Αποκτήστε το βιβλίο μου &quo…