Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2021

Είμαι παιδί χωρισμένων γονιών και σου ζητώ να με ακούσεις!

Εικόνα
Είμαι παιδί χωρισμένων γονιών και σου ζητώ να με ακούσεις! Δεν αγαπώ τις γιορτές, γιατί μυρίζουν απώλεια... Σε κάθε πρόβλημά μου, ήθελα και τους δύο! Εκεί, παρόντες! Και σε κάθε χαρά μου το ίδιο. Μα δεν τους είχα... Κάθε φορά που χρειαζότανε να λέω πως οι γονείς μου είναι χωρισμένοι, ένιωθα διαφορετική... Κάθε φορά που έπρεπε να δεχτώ τους νέους τους συντρόφους, ένιωθα αμήχανα... Κάθε φορά που έπρεπε να απαντώ στην κριτική του κόσμου, χαμήλωνα το βλέμμα μου ή γινόμουν επιθετική... Στο τραπέζι έλειπε πάντα μία καρέκλα και αυτό με πονούσε, γιατί δεν ήθελα να είναι έτσι η οικογένεια... Ήθελαν πάντα να είμαι ή με τον έναν ή με τον άλλον και αυτό με κομμάτιαζε... Έπρεπε πάντα να είναι κάποιος ο καλός και κάποιος ο κακός. Μα εγώ δεν ήθελα να κάνω τέτοιους διαχωρισμούς... Κάθε φορά που έπνιγα την θλίψη μου για να μην τους γεμίσω με ενοχές, ήταν ένα μαχαίρι που γύριζα τελικά στον εαυτό μου... Κάθε φορά που κατάπινα όλα όσα ήθελα να τους πω, ένιωθα πως δεν είχα άλλη ανάσα και σώπαινα... Σε κά

...γιατί η ενοχή είναι βαρύ συναίσθημα μπαμπά!

Εικόνα
«Μαμά, θέλω να σε βλέπω χαρούμενη, γιατί όταν είσαι θλιμμένη νομίζω πως φταίω εγώ! Θέλω να μην μαλώνεις με τον μπαμπά, γιατί πάλι νομίζω πως φταίω εγώ! Θέλω να μου μαθαίνεις να μη φοβάμαι το σκοτάδι και όχι να μου κλείνεις τα φώτα για τιμωρία... Μαμά, έχει δράκους στο σκοτάδι και όταν μεγαλώσω θα συνεχίσω να τους φοβάμαι... Δεν θέλω να μου λείπεις γιατί η απουσία σου με γεμίζει με άγχος... Δεν θέλω να μου λες πως φταίω γιατί η ενοχή είναι βαρύ συναίσθημα μπαμπά...» Κάθε πληγωμένο παιδί έχει μέσα του αυτές τις σκέψεις... Κάθε παιδί που μεγαλώνει σε ακατάλληλο περιβάλλον, πνίγεται από αυτά ακριβώς τα συναισθήματα... Λίγα λόγια που κρύβουν όμως τεράστιες αλήθειες... Άκουσέ τα και κάνε την αυτοκριτική σου... Πάντα υπάρχει χρόνος να διορθώσουμε τα λάθη μας αρκεί να νικήσουμε τον εγωισμό μας! (Ένα απόσπασμα από το τραγούδι του βιβλίου μου "Ανορεκτικά Όνειρα")   Κίκκα Ουζουνίδου Ανορεκτικά Όνειρα Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυ

Να κοιτάμε τις πληγές μας κατάματα και να τις αντιμετωπίζουμε!

Εικόνα
"Αν δεν θεραπεύσεις αυτό που σε πλήγωσε, θα αιμορραγείς πάνω σε ανθρώπους που δεν ευθύνονται για την πληγή σου" Πόσο άδικο να ξεσπάμε τα απωθημένα μας πάνω σε άλλους... Σε εκείνους που δεν έφταιξαν σε τίποτα! Πληγωνόμαστε από συντρόφους και κουβαλάμε τις πληγές μας στον επόμενο σύντροφο. ...και καταστρέφεται άλλη μία σχέση! Πληγωνόμαστε από φίλους και γινόμαστε καχύποπτοι με μία νέα φιλία. ...και καταλήγουμε να έχουμε μόνο γνωστούς! Πληγωνόμαστε ως παιδιά και ξεσπάμε αργότερα στα δικά μας αγγελούδια. ...και μεγαλώνουμε δυστυχισμένα παιδιά! Η πληγή της ψυχής δεν διαφέρει σε τίποτα από τις άλλες πληγές του σώματός μας! Όπως ο κάθε τραυματισμός θέλει την θεραπεία του, έτσι συμβαίνει και με τον τραυματισμό της ψυχής! Γιατί μένουν κουσούρια... Γινόμαστε δυστυχισμένοι και προκαλούμε το ίδιο και σε όσους μας αγαπούν! Για να πάμε παρακάτω, πρέπει να πάμε καθαροί! Συνειδητοποιημένοι! Ωριμότεροι! Σοφότεροι! Να κοιτάμε τις πληγές μας κατάματα και να τις αντιμετωπίζουμε! Γιατί διαφορετικ

Υποκείμενο νόσημα ο εγωισμός...

Εικόνα
Φαρμάκι ο εγωισμός... Εχθρός της αγάπης, του σεβασμού και του αυτοσεβασμού... Υποκείμενο νόσημα για όλες τις σχέσεις! Διαλύει οικογένειες, καταστρέφει φιλίες, απομακρύνει ανθρώπους... Όπου υπάρχει εγωισμός, η σχέση είναι καταδικασμένη. Γιατί εκεί που πρέπει να κάνεις ένα βήμα πίσω, ορθώνεις το τοίχος του εγωισμού! Νομίζουμε πως όταν είμαστε εγωιστές, φαινόμαστε πιο δυνατοί! Πόσο λάθος! Πόση αδυναμία κρύβει και πόση δειλία! Είναι πίσω από κάθε διαλυμένη οικογένεια... Πίσω από κάθε φιλία που χάλασε... Πίσω από μαλωμένα αδέρφια... Πίσω από κάθε γείτονα που δεν ανταλλάσσει "καλημέρα" Πίσω από κάθε κακή μας πράξη... Πίσω από κάθε πόλεμο... Υποκείμενο νόσημα ο εγωισμός που δύσκολα θεραπεύεται... Θέλει να έχεις το θάρρος να δεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη! Να έχεις τα κότσια να δεις τα λάθη σου και ακόμα μεγαλύτερα, για να τα παραδεχτείς! Σου σκληραίνει την καρδιά και την παγώνει από κάθε συναίσθημα... Υποκείμενο νόσημα ο εγωισμός που στο τέλος σε αφήνει μόνο! ...γιατί σκοτώνει την

Στα παιδιά να λέμε μόνο την αλήθεια για να ...

Εικόνα
Αναβλητικότητα! Εμείς οι άνθρωποι έχουμε την τάση να αναβάλλουμε πράγματα στη ζωή μας... Νομίζουμε πως θα έχουμε έτσι λιγότερο άγχος αλλά τελικά έχουμε περισσότερο... Αναβάλλουμε δουλειές... Υποσχέσεις... Ταξίδια... Όνειρα... Αναβάλλουμε ακόμα και αυτά που θα θέλαμε να πούμε! Κι εμείς πια είμαστε ενήλικες και ο καθένας μας είναι υπεύθυνος για την εαυτό του! Αλλά τα παιδιά; Tα παιδιά σκεφτήκαμε πως νιώθουν όταν τους αναβάλλουμε αυτά που τους έχουμε υποσχεθεί; Γιατί ξεχάσαμε αυτό το συναίσθημα; Αφού όλοι το έχουμε βιώσει! Ας το θυμηθούμε λοιπόν μαζί και ο καθένας μας θα ταξιδέψει στις δικές του αναμνήσεις... Κάθε φορά που μου έλεγαν "αύριο" είχα την απογοήτευση του "σήμερα" Κάθε φορά που μου έλεγαν "θα δούμε" είχα αγωνία και αναστάτωση... Κάθε φορά που μου αθετούσαν μια υπόσχεση, γινόμουν δύσπιστη στην επόμενη... Κάθε φορά που μου έλεγαν "σε λίγο", ήξερα πως ήθελαν απλά να ξεμπερδεύουν... Κι έτσι έμαθα να μην εμπιστεύομαι! Κι έτσι έμαθα να μην έχω

Το ίδιο άγχος έχεις νιώσει σίγουρα κι εσύ!

Εικόνα
Πάντα άκουγα τους μεγαλύτερους να μου λένε να βάζω υψηλούς στόχους και να έχω μεγάλα όνειρα... Λες και τα μικρά όνειρα δεν είναι όνειρα... Λες και μικροί στόχοι δεν σε γεμίζουν με χαρά όταν τους πετυχαίνεις... Πόσο αγχώθηκα για αυτούς τους μεγάλους στόχους! Πόσο μικρή ένιωθα κάθε φορά που δεν κατάφερνα έναν από αυτούς! Όχι... Η ζωή δεν θέλει μεγάλους στόχους! Θέλει εκείνους που μπορείς να φτάσεις, χωρίς να χάσεις τον εαυτό σου... Εκείνους που μπορείς να καταφέρεις, χωρίς να χάσεις τις στιγμές που δεν θα γυρίσουν πίσω... Τη ζωή πρέπει να την περπατάμε βήμα βήμα και να ανεβαίνουμε κάθε φορά κι ένα μικρό σκαλοπατάκι! Να δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας να απολαύσει κάθε μικρή του επιτυχία. Να προλαβαίνουμε να μας δώσουμε ένα παρηγορικό χτύπημα στην πλάτη και να μας πούμε "μπράβο που έφτασες ως εδώ" Γιατί πρέπει να έχω μεγάλους στόχους; Με αγχώνουν οι μεγάλοι στόχοι... Γιατί πρέπει να γίνω η καλύτερη; Mε αγχώνει η πρωτιά... Γιατί πρέπει να γίνω κάποια, για να είμαι σημαντική; Κι ας ε

Ας μην σχολιάζουμε άλλο την αγάπη...

Εικόνα
Ας μην σχολιάζουμε άλλο την αγάπη... Ας μην ασκούμε άλλο κριτική σε αυτούς που αγαπούν διαφορετικά πράγματα από εμάς... Η αγάπη είναι μία, είναι συναίσθημα και μέσα της έχει μόνο φως και καλοσύνη. Έχει αγνότητα, ανιδιοτέλεια και πελώρια ευαισθησία! Ταΐζεις ένα αδέσποτο και ακούς τον περαστικό να μουρμουρίζει πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε... Προσφέρεις φαγητό σε έναν άστεγο και ακούς έναν άλλον περαστικό να σου λέει, πως έχει χρήματα και πως έτσι του αρέσει να ζει... Βοηθάς έναν μετανάστη και ακούς τον διπλανό σου να σου λέει πως οι Έλληνες πεινάνε περισσότερο... Προσπαθείς να βοηθήσεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο και σε σταματούν λέγοντάς σου πως είναι αλήτης και πως δεν πρέπει να τον πλησιάζεις... Βοηθάς ένα ίδρυμα και ακούς να σου λένε πως πιάνεσαι κορόιδο... Αγαπάς έναν άνθρωπο του ίδιου φύλου και σε βάζει η κοινωνία στο περιθώριο... Και τελικά όλοι κρίνουμε την αγάπη! Και τελικά όλοι κρίνουμε την καλή πράξη που παλεύει να βγει από μέσα μας, σε έναν κόσμο τόσο κακό... Δεν

Οι χαρούμενες παιδικές αναμνήσεις...

Εικόνα
Οι χαρούμενες παιδικές αναμνήσεις, είναι πηγή δύναμης για την ενήλικη ζωή μας! Άνθρωπος που έχει να θυμάται ένα όμορφο παρελθόν, έχει νικήσει κάθε φόβο, γιατί η καρδιά του είναι ολοκληρωμένη! Ναι, δεν έχω πολλές όμορφες παιδικές αναμνήσεις... Όταν ταξιδεύω στο παρελθόν, βλέπω περισσότερο σκοτάδι, θλίψη, φόβο, ανασφάλεια, άγχος και προσβλητικές τιμωρίες... Όμως συχνά ψάχνω να θυμηθώ εκείνες τις ελάχιστες όμορφες στιγμές, που θα φέρουν το χαμόγελο στην ψυχή μου και θα με κάνουν να κοιτάζω τη ζωή με αισιοδοξία! Ο πόνος δεν φεύγει με πόνο. Ούτε ο θυμός γιατρεύεται με μίσος! Το κακό κερδίζεται μόνο με το καλό! Έτσι και οι κακές αναμνήσεις, παίρνουν φως όταν εστιάζουμε στις όμορφες αναμνήσεις! Κι ας είναι λιγότερες, δεν πειράζει! Έχουν τόσο φως μέσα τους, που μπορούν να κερδίσουν το σκοτάδι! Αρκεί να εστιάσουμε σε εκείνες και να μην ανακατεύουμε συνεχώς τις κακές μας στιγμές, που μας κρατάνε αγκιστρωμένους στον πάτο... Μια χαρούμενη παιδική μου ανάμνηση, είναι η σφιχτή αγκαλιά που έκανα με τ