Αναρτήσεις

Γονείς! Ακούστε αυτό το τραγουδάκι μέχρι το τέλος...

Εικόνα
Γονείς! Ακούστε αυτό το τραγουδάκι μέχρι το τέλος...
Το παιδί σας, έχει κάτι να σας πει... Είναι το τραγούδι του βιβλίου μου "Ανορεκτικά Όνειρα" και πρέπει να το ακούσουν όσοι μεγαλώνουν παιδιά... Στο τέλος υπάρχει μια δική μου απαγγελία με βαθιά μηνύματα ❤ Στίχοι-Μουσική: Κίκκα Ουζουνίδου
Φωνή: Δέσποινα Λυναίου
Απαγγελία: Κίκκα Ουζουνίδου
Παραγωγή-Ενορχήστρωση: Κώστας Ζούνζουρας





Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!





Μάνα...

Εικόνα
Μάνα...
Και να μαγειρέψει και να βάλει πλυντήρια και να σιδερώσει και να καθαρίσει και να μαζέψει τα κρεβάτια...
και να πάει το παιδί στο σχολείο και να πάει στην εργασία της και να γυρίσει στην ώρα της και να φέρει το παιδί από το σχολείο και να ακούσει τα παράπονα από το δάσκαλο...
και να πάει να ψωνίσει και να στρώσει το τραπέζι και να μαζέψει το τραπέζι και να διαβάσει το παιδί και να βγάλει το σκύλο βόλτα και να καθαρίσει το κλουβί με το παπαγαλάκι και να παίξει με το παιδί που βαρέθηκε στο σπίτι...
και μέσα σε όλα αυτά και να βάψει και τα νύχια της και να χτενίσει τα μαλλιά της και να είναι όμορφη και να θυμάται πως είναι και γυναίκα...
Μάνα...
και να είναι και ψυχολόγος και να συμβουλεύει και να είναι ψύχραιμη και να ξέρει πως να φερθεί σε κάθε περίπτωση και να μην έχει δικά της ψυχολογικά...
και να κρατάει τα νεύρα της και να μην δείχνει την κούραση της και να δίνει θάρρος και να ξέρει που να λέει ΝΑΙ και που να λέει ΟΧΙ...
και να έχει την ευθύνη και να μην έχει βοήθεια και να μένει πάντ…

Πόση ευλογία Θεέ μου μου φύλαγες!

Εικόνα
Ευλογημένα χεράκια παιδιών να κρατάνε τόσο τρυφερά το βιβλίο σου! Αξία ανεκτίμητη...
Όταν έγραφα αυτό το βιβλίο, είχα στην ψυχή μου ένα πράγμα! Πως αν κατάφερνε έστω και μία ψυχή να σωθεί, θα άξιζε αυτό το ξεμπρόστιασμα της ζωή μου...
Και τώρα βλέπω τόσους ανθρώπους με διάφορα προβλήματα ο καθένας, από κάθε γωνιά της Ελλάδας και όχι μόνο, να παίρνουν δύναμη, θάρρος, να αναγνωρίζουν τα λάθη τους, να γεφυρώνουν σχέσεις, να προσπαθούν για ένα καλύτερο παρόν...
Πόση ευλογία Θεέ μου μου φύλαγες!
Πόσο γεμάτη νιώθω, που ξέρω πια πως αυτή η δίχως ντροπή ομολογία μου, δεν βοήθησε μόνο μία ψυχή αλλά τόσες πολλές...
Ευχαριστώ για κάθε μήνυμα που μου γράφετε και για κάθε κρυφό πόνο που μου εμπιστεύεστε...
Να ξέρετε πως τα γράφω όλα σε ένα μεγάλο τετράδιο που θα το κρατήσω για φυλακτό μου, μέχρι το τέλος... <3

Κίκκα Ουζουνίδου Ανορεκτικά Όνειρα


Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνοντας μου απλά ένα μήνυμα στη σελίδα μου στο Facebook!

Δεν ξέρεις πως είναι να έχεις παιδί...

Εικόνα
" Δεν ξέρεις πως είναι να έχεις παιδί... "
Μια έκφραση που την ακούω τόσο συχνά και που σίγουρα την έχετε ακούσει και πολλοί από εσάς!
Την έχω ακούσει σε τυχαίες συζητήσεις στο δρόμο, από φίλους, συναδέλφους, συγγενείς...
Είναι μια έκφραση που την χρησιμοποιούν οι γονείς προς αυτούς που δεν έχουν ή που δεν θα κάνουν ποτέ παιδιά!
Σαν να θέλουνε να τους δείξουν ότι είναι ανώριμοι, ότι δεν έχουν ευθύνες και υποχρεώσεις... Σαν να θέλουνε να τους πούνε πως αυτοί δεν κουράζονται, δεν έχουν προβλήματα, δεν παλεύουν με το άγχος και την καθημερινότητα...
Άραγε έχουμε σκεφτεί καθόλου πόσο άσχημη έκφραση είναι αυτή; Πόσο προσβάλει και πικραίνει;
Περνάει άραγε από το μυαλό μας πως σε αυτόν που την λέμε, μπορεί να μην κατάφερε να γίνει γονιός όσο και αν το πάλεψε;
Μπορεί να μην επέτρεψε στον εαυτό του να γίνει γονιός για εσωτερικούς, δικούς του λόγους;
Μπορεί να μην βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο για να δημιουργήσει οικογένεια;
Περνάει άραγε από το μυαλό μας, πως αυτός τελικά ο άτεκνος άνθρωπος, μπο…

Το παγόβουνο του θυμού...

Εικόνα
Το παγόβουνο του θυμού...
Ναι αυτό είναι ο θυμός! Ένα παγόβουνο, από το οποίο βλέπουμε μόνο την κορυφή του, ενώ στην βάση του κρύβονται όλες οι αιτίες!
Βλέπουμε έναν άνθρωπο με θυμό και αμέσως τον κατατάσσουμε στους κακούς ανθρώπους...
Όμως...
Αν τον κοιτούσαμε με τα μάτια της αγάπης! Αν του δίναμε χρόνο να τον καταλάβουμε! Αν τον παρατηρούσαμε λίγο καλύτερα!
Μόνο πόνο θα νιώθαμε για εκείνον, γιατί αυτά που τον πόνεσαν, έχτισαν έναν τεράστιο θυμό σαν ασπίδα προστασίας...
Πίσω από τον θυμό υπάρχει μεγάλη μοναξιά και θλίψη...
Είναι οι άνθρωποι που τους άγχωσαν, όταν έπρεπε να τους μεγαλώσουν με ηρεμία...
Που τους προσέβαλαν, όταν έπρεπε να τους πούνε μπράβο...
Που τους ντρόπιασαν, όταν έπρεπε να τους προστατέψουν...
Που τους απέρριψαν, όταν έπρεπε να τους φωνάξουν " εδώ είμαι! "
Που τους άφησαν να απογοητευτούν, όταν έπρεπε να τους πούνε " δεν πειράζει, συνέχισε! "
Πίσω από τους θυμωμένους ανθρώπους, είναι τα παιδιά που μεγάλωσαν με τραύματα...
Και φεύγει ο θυμός; Μόνο με την αγάπη!

Τώρα που μεγαλώσαμε τι είχε τελικά την μεγαλύτερη αξία;

Εικόνα
" Μη μου αγοράζεις όλα τα πράγματα που ήθελες να έχεις όταν ήσουν μικρός. Μάθε μου τα πράγματα που θα ήθελες να είχες μάθει μεγαλώνοντας! "


Τώρα που μεγαλώσαμε τι είχε τελικά την μεγαλύτερη αξία;
Το παιχνίδι που μας αγόρασαν ή το παιχνίδι που δεν είχαν χρόνο να παίξουν μαζί μας;
Το κινητό που μας πήραν δώρο για να "μιλάμε" ή που δεν πρόσεξαν ποτέ, το πόσο σιωπηλοί ήμασταν μέσα μας;
Τα φιρμάτα αθλητικά παπούτσια που μας έφεραν στα γενέθλια ή που δεν έτρεξαν ποτέ μαζί μας, γιατί πάντα ήταν κουρασμένοι;
Η τεράστια οθόνη που μας έφεραν για να βλέπουμε παιδικά ή που δεν κάθισαν ποτέ μαζί μας, για να δούμε όλοι μαζί μια ταινία;
Το ποδήλατο που μας αγόρασαν ή που δεν μας έμαθαν να σηκωνόμαστε όταν πέφτουμε και να σκουπίζουμε τις πληγές;
To ρολόι που μας πήραν ή που δεν μας έμαθαν την πραγματική αξία του χρόνου;
Tα "άγρια" παιδικά που μας άφηναν να βλέπουμε γιατί γκρινιάζαμε ή που δεν κατάλαβαν το θυμό που είχαμε μέσα μας;
Τώρα πια μεγαλώσαμε και ξέρουμε πολύ καλά τι έπρε…

Αλλάζουν οι συνθήκες, αλλάζουμε εμείς, αλλάζει ο σύντροφος μας...

Εικόνα
Χώρισες... Δεν ήταν σε αυτά που ονειρεύτηκες, το ξέρω! Κανείς δεν ονειρεύεται κάτι τέτοιο...
Αλλάζουν οι συνθήκες, αλλάζουμε εμείς, αλλάζει ο σύντροφος μας...
...και μέσα στις τόσες αλλαγές, δεν θέλουμε; Δεν προλαβαίνουμε να προσαρμοστούμε; Λίγο το εγώ μας; Λίγο τα θέλω μας που έχουν αλλάξει; Λίγο τα απωθημένα μας; Λίγο όλα μαζί ίσως...
Και κάπως έτσι έρχεται ο χωρισμός και ταράζονται οι ισορροπίες για όλους. Γιατί καμία αλλαγή δεν είναι εύκολη για κανέναν!
Σε αυτήν την πολύ δύσκολη κατάσταση έχουν ευθύνες και οι δύο! Άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο μα έφταιξαν και οι δύο...
Υπάρχει όμως ανάμεσά τους και ένας αθώος! Ένας που δεν έκανε το παραμικρό σφάλμα και θα πληρώσει το μεγαλύτερο τίμημα... Τα παιδιά σου!
Αυτές οι μικρές αθώες ψυχούλες, που θα κουβαλάνε για πάντα το στίγμα μιας χωρισμένης οικογένειας.
Θέλω να σου πω ένα πράγμα. Όχι επειδή είμαι πιο έξυπνη αλλά επειδή είμαι ένα παιδί μιας τέτοιας οικογένειας, που κουβαλάω αυτό το στίγμα για πάνω από 20+ χρόνια... Μόνο με αυτό το δικαίωμα …