Αναρτήσεις

Να μη φοβάσαι να ξαναρχίσεις...

Εικόνα
Ναι, η ζωή είναι γεμάτη από απογοητεύσεις. Δεν θα σου πω το αντίθετο! Προσπάθειες που πήγανε χαμένες... Φίλοι που μας πρόδωσαν... Σχέσεις που δεν οδήγησαν εκεί που ονειρευτήκαμε... Επιλογές που στάθηκαν λανθασμένες... Έτσι είναι η ζωή! Ένα σχολείο από το οποίο δεν αποφοιτούμε ποτέ μα συνεχώς μαθαίνουμε ... Από τα λάθη μας, από τα σωστά μας, από τις φορές που πληγωθήκαμε αλλά και από τις φορές που ευτυχίσαμε! Έτσι πρέπει να είναι η ζωή! Να μεγαλώνουμε και να γινόμαστε σοφότεροι . Να κοιτάμε μπροστά και να αρχίζουμε ξανά και ξανά με περισσότερη σοφία! Εκεί που όλα έχουν γκρεμιστεί, εμείς να χτίζουμε νέα πράγματα με γερότερα θεμέλια. Εκεί που όλα γίνονται σκοτεινά, εμείς να κοιτάμε τον ήλιο και να τολμάμε από την αρχή! Ναι, να τολμάμε... Να εμπιστευτούμε, να αγαπηθούμε, να ονειρευτούμε, να προσπαθούμε! Γιατί αυτό είναι ζωή! Γιατί έτσι παραμένουμε ζωντανοί! Με πίστη και ελπίδα, πως κάθε φορά θα φτιάχνουμε τα πράγματα και λίγο καλύτερα! Να μη φοβάσαι να ξαναρχίσεις...   Κίκκα Ουζουνίδου Α

Σπέρνεις αναμνήσεις και θερίζεις ζωή...

Εικόνα
Πόσο σημαντικό είναι να χτίζουμε όμορφες αναμνήσεις... Και οι όμορφες αναμνήσεις δεν είναι ούτε τα μεγάλα σπίτια ούτε τα ταξίδια πολυτελείας... Οι όμορφες αναμνήσεις είναι στιγμές! Ναι, στιγμές... η τρέλα που κάναμε! το συναίσθημα που νιώσαμε! τα παιχνίδια που παίξαμε! τα φλερτ που ζήσαμε! οι φορές που γελάσαμε με την ψυχή μας! οι θάλασσες που κολυμπήσαμε! το ατελείωτο πράσινο της φύσης που κοιτάξαμε! Ναι, σπέρνεις αναμνήσεις και θερίζεις ζωή . Κάθε μέρα που ανοίγουμε τα μάτια μας, έχουμε τόσες μικρές και απλές όμορφες στιγμές για να ζήσουμε! Για να πάρουμε δύναμη για όταν την χρειαστούμε... Αλλά εμείς τις προσπερνάμε, γιατί τρέχουμε να φτάσουμε την δήθεν ευτυχία, στα πολύπλοκα πράγματα. Να χτίζουμε όμορφες αναμνήσεις για εμάς και κυρίως για τα παιδιά μας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά που μπορούμε να τους αφήσουμε! Μια κληρονομιά που κανείς και τίποτα δεν θα μπορεί να τους κλέψει...   Κίκκα Ουζουνίδου Ανορεκτικά Όνειρα Αποκτήστε το βιβλίο μου "Ανορεκτικά Όνειρα" στέλνο

Γέμισε ο κόσμος με "σ' αγαπώ"...

Εικόνα
Γέμισε ο κόσμος με "σ' αγαπώ". ...κι όμως υπάρχει τόση κακία γύρω μας! Εύκολα "σ' αγαπώ" στα χείλη των ανθρώπων. ...κι όμως υπάρχει τόση ζήλια και τόση μοναξιά ! Έγινε μόδα το "σ' αγαπώ" Το ακούμε στο δρόμο, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, μας το λένε και το λέμε συνέχεια! Κι εγώ απορώ... Γιατί αυτός ο κόσμος δεν είναι παραδεισένιος, με τόσους ανθρώπους να φωνάζουν "σ' αγαπώ"; Μπερδέψαμε τις έννοιες! Η αγάπη είναι καθαρή κι εμείς την λερώνουμε... Η αγάπη είναι υπόσχεση κι εμείς την προδίδουμε ξανά και ξανά... Η αγάπη είναι αγνό συναίσθημα κι εμείς βάζουμε μέσα της δόλο... Η αγάπη είναι ζεστασιά κι εμείς την λέμε τόσο κρύα... Η αγάπη είσαι "εσύ" κι εμείς βάζουμε πρώτο το "εγώ" μας... Η αγάπη είναι "τα πάντα" κι εμείς δίνουμε τελικά το "τίποτα"... Ας μην ξεθωριάζουμε άλλο το "σ' αγαπώ"! Ας το λέμε σε εκείνους, τους λίγους, για τους οποίους θα κάναμε εκείνα τα "πάντα"! Γι

Άβυσσος η ψυχή του εγωιστή...

Εικόνα
Άβυσσος η ψυχή του εγωιστή! Άνθρωποι σκληροί που έχουν μάθει να καταπίνουν τα συναισθήματά τους. Λες και είναι αδυναμία το να εκφράζεσαι! Έχουν χαλάσει φιλίες στο όνομα του εγωισμού! Σχέσεις... Συγγένειες... Οικογένειες... Ολόκληρος ο κόσμος μας! Άβυσσος η ψυχή του εγωιστή! Δεν γνωρίζουν την μυρωδιά της αληθινής αγάπης! Δεν γνωρίζουν τη δύναμη της συγνώμης και της συγχώρεσης! Δεν κάνουν ποτέ ένα βήμα προς το μέρος σου! Δεν αναγνωρίζουν τα σφάλματά τους και συνεχίζουν με το ίδιο πείσμα... Κι ας χάνουν ανθρώπους από κοντά τους... Είναι εκεί ο εγωισμός να τους κρατά συντροφιά ! Κι ας παγώνει το μέσα τους... Ψάχνουν πάντα να ζεσταθούν από το θυμό τους! Ολοκληρωμένοι εκείνοι που έχουν μάθει να ζητούν και δέχονται τη συγνώμη. Που δεν αγαπούν αυταρχικά το "εγώ", αλλά έμαθαν να υπολογίζουν περισσότερο στο "εσύ" και το "εμείς"! Οι ψυχές χωρίς εγωισμό είναι ελεύθερες , ανάλαφρες ! Μπορεί να μοιάζουν ηττημένες, αλλά δεν είναι. Γιατί έχουν μέσα τους αλήθεια και αγάπη.

Έτσι σώζονται οι σχέσεις...

Εικόνα
Στους ανθρώπους μας πρέπει να μιλάμε... Να τους εξηγούμε αυτό που μας φταίει. Να τους δίνουμε να καταλάβουν τι είναι αυτό που μας ενοχλεί. Γιατί έτσι βάζουμε τα όρια μας! Γιατί έτσι τους δίνουμε την ευκαιρία να μας μάθουν καλύτερα! Γιατί έτσι τους μαθαίνουμε κι εμείς! Έτσι σώζονται οι σχέσεις... Οι οικογενειακές, οι φιλικές, οι συγγενικές, οι εργασιακές, οι γειτονικές... Όλες οι σχέσεις σώζονται με το να μιλάμε! Πάντα υπάρχει ο κατάλληλος τρόπος να εκφραστούμε. Πάντα υπάρχει τρόπος αγάπης για να εκφράσουμε έναν πόνο, ένα παράπονο. Κι εμείς τι κάνουμε; Τα κρατάμε μέσα μας και τα κάνουμε βουνό... Και το βουνό αργότερα γίνεται ηφαίστειο! Και το ηφαίστειο όταν σκάσει, καίει τα πάντα με τη λάβα του... Και τότε τι άραγε υπάρχει για να σώσεις? Στάχτες.... Και από τις στάχτες είναι τόσο δύσκολο να χτίσεις από την αρχή, γιατί πάντα θα υπάρχει η ανάμνηση της λάβας που σε έκαψε... Να μιλάμε! Πρέπει να μιλάμε! Ο καθένας μας έχει τον δικό του τρόπο να αντιλαμβάνεται τα πράγματα. Μόνο αν εκφραζόμαστ

H συγγραφέας που έκανε το τραύμα της παιδικής κακοποίησης βιβλίο

Εικόνα
Mακάρι κάποτε οι ενήλικες να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά! Εκείνον τον κόσμο που είχαμε κάποτε ονειρευτεί κι εμείς... Υποχρέωση όλων μας το τι συμβαίνει στην διπλανή πόρτα... (συνέντευξη στο bestofyou.gr του ομίλου ΑΝΤ1 από την Φλώρα Κασσαβέτη ) Αναφέρεις μέσα στο βιβλίο σου πόσο τραυματικό ήταν να βλέπεις τους γονείς σου να καβγαδίζουν έντονα και να απαξιώνουν ο ένας τον άλλον. Θεωρείς ότι υποτιμάται αυτό το φαινόμενο και ο αντίκτυπός του στην ψυχοσύνθεση ενός παιδιού; Η  οικογένεια για ένα παιδί είναι το καταφύγιό του. Το μέρος που θέλει να νιώθει ασφαλές και να αισθάνεται συναισθηματική ζεστασιά.  Όταν βλέπει  τους γονείς του να μαλώνουν, οι ισορροπίες γκρεμίζονται και γεννιούνται ανασφάλειες και ενοχές. Ανασφάλειες, επειδή πάντα ένα παιδί νομίζει ότι ένας καυγάς μπορεί να καταφέρει να διαλύσει μια οικογένεια και ενοχές, επειδή το παιδί νιώθει πως ίσως αυτό είναι η αιτία που οι γονείς του μαλώνουν. Κάπως έτσι ένιωθα κι εγώ. Σε κάθε τους φασαρία γέμιζα με φόβο και εν

Ένα παιδί στην εφηβεία βρίσκεται σε πόλεμο...

Εικόνα
Εφηβεία ... πόσο περίεργη φάση της ζωής μας! Το παιδί μέσα σου αρνείται να μεγαλώσει και ο ενήλικας που αχνοφαίνεται, σε τραβάει προς το μέρος του... Θέλεις να μεγαλώσεις, μα φοβάσαι. Θέλεις να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου, μα αγχώνεσαι. Έρχεσαι σιγά σιγά αντιμέτωπος με ευθύνες και αυτό σε πνίγει. Αρχίζουν οι γύρω σου να απαιτούν περισσότερα από σένα και ταυτόχρονα να σου συγχωρούν λιγότερα... Βλέπεις το σώμα σου να αλλάζει και νιώθεις τόσο άβολα... Ξεκινάνε οι πρώτοι έρωτες που αργότερα σου τρυπάνε το στομάχι με πρωτόγνωρα συναισθήματα... Αλλάζει ο τρόπος που σκέφτεσαι και που βλέπεις τον κόσμο ολόκληρο! Τολμάς πράγματα που όταν μεγαλώσεις καταλαβαίνεις πόσο επικίνδυνα ήταν... Και όλα αυτά σου βγαίνουν σε ένταση και νεύρα γιατί δεν ξέρεις πως να εκφραστείς! Πως να μοιραστείς τις σκέψεις σου... Τα παιδιά στην εφηβεία θέλουν διπλή δόση αγάπης! Θέλουν διπλάσια κατανόηση και υπομονή ! Θέλουν να τους δείχνεις εμπιστοσύνη για να μην σου κρύβουν πράγματα! Θέλουν να τους μιλάς για σπάνε τη σιω

Να παλέψουμε να βρούμε την ομορφιά της ψυχή μας

Εικόνα
Ντρεπόμαστε για το σώμα μας και νιώθουμε αμήχανα για τις ατέλειές του. Το κρύβουμε στην παραλία με μακριά παρεό... Φοράμε τα μαύρα που μας "κόβουν..." Βάζουμε μακριές μπλούζες για να σκεπάσουμε αυτά που δεν μας αρέσουν... Επιλέγουμε φαρδιά ρούχα για να ξεγελάσουμε τα μάτια μας... Αποφεύγουμε δραστηριότητες από κόμπλεξ... Αποφεύγουμε ανθρώπους με τους οποίους νιώθουμε άβολα για τις ατέλειές μας... Ντρεπόμαστε για το σώμα μας αντί να ντρεπόμαστε για την ψυχή μας! Που έχει μέσα της ζήλια, θυμό, ταραχή, κακία, κουτσομπολιό, κριτική, βλασφημία και τόσα τόσα πολλά ακόμα... Και αντί να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε αυτές μας τις ατέλειες, δίνουμε περισσότερη αξία στην εικόνα μας. Θαυμάζουμε ένα όμορφο κορμί και ξεχάσαμε να θαυμάζουμε τις όμορφες ψυχές ! Προσπαθούμε να χτίσουμε όμορφα κορμιά και αμελούμε να διορθώσουμε την ασχήμια της ψυχής μας... Όλα ανάποδα τα πήραμε, για αυτό και πάντα θα κυνηγάμε την ευτυχία έξω από εμάς! Αλλά η ευτυχία θα βρίσκεται πάντα στο μέσα μας! Εκείνο πρέπ

ΑΓΑΠΑ αυτό που είσαι

Εικόνα
"Αγάπα αυτό που είσαι ακόμα και αν δεν έγινες αυτό που ήθελες..." Ποιος από εμάς έγινε τελικά όλα όσα είχα ονειρευτεί από παιδί; Λίγοι...ελάχιστοι... Αλλά τα όνειρα είναι για να τα κάνουμε γιατί αυτά μας δίνουν δύναμη και ελπίδα ! Γιατί αυτά μας ξυπνούν τη δίψα για ζωή! Συχνά γυρίζουμε με παράπονο στο παρελθόν και απογοητευόμαστε με όσα δεν καταφέραμε. Θλιβόμαστε με όλα εκείνα που έγιναν διαφορετικά από ότι επιθυμούσαμε... Αλήθεια, πως είμαστε πάντα τόσο σίγουροι πως αν είχαν διαφορετικά τα πράγματα, θα είμασταν τώρα περισσότερο ευτυχισμένοι; Κάθε μας επιλογή, μας χαράζει και έναν διαφορετικό δρόμο. Όμως ποτέ δεν ξέρουμε αν ο δρόμος αυτός θα είναι ανηφορικός ή κατηφορικός! Πως είμαστε τόσο βέβαιοι πως αν κάναμε άλλες επιλογές στο παρελθόν, θα μας έβγαζαν κάπου φωτεινά; Kι αν υπήρχε περισσότερο σκοτάδι; Κι αν το φως υπάρχει τώρα στη ζωή μας με τις επιλογές που ήδη κάναμε; Ποτέ όμως δεν σκεφτόμαστε έτσι δυστυχώς... Κοιτάμε τις επιλογές που δεν κάναμε με αισιοδοξία και τις επιλο